Nobel Ekonomi Ödülü 2020 – Kim Aldı?
12 Ekim’de ekonomi alanında 2020 Nobel Ödülü sahipleri açıklandı. Amerikalı ekonomistler Robert Wilson ve Paul Milgrom. Nobel Komitesi’nin resmi ifadesi, ödülün “müzayede teorisinin geliştirilmesi ve yeni müzayede formatlarının icat edilmesi için” verildiğini söylüyor . Nobel Ekonomi Ödülü 2020
Nobel Ekonomi Ödülünü Kim Kazandı?
Bu yıl, Nobel Komitesi ekonomi ödülünü (daha doğrusu – Alfred Nobel’in Anısına İsveç Ulusal Bankası İktisadi Bilimler Ödülü ) Amerikalı iktisatçı Robert Wilson ( Robert Butler Wilson, Jr. ) ve Paul Milgrom ( Robert’dan Paul Milgrom ) ödülünü verdi . Her ikisi de uzun zamandır müzayede teorisinde tanınan uzmanlar ve çalışmaları şimdiden çok sayıda prestijli ödül aldı. Wilson ve Milgrom’a ödülün niçin verildiğini tartışmadan önce, önce müzayedelerin ne olduğunu, ne olduklarını ve nerede kullanıldığını anlayalım.
Hangi Çalışmayla Bu Ödülü Kazandılar? Nobel Ekonomi Ödülü 2020
İktisat biliminin anladığı şekliyle açık artırmalar, mal veya hizmetlerin yeniden dağıtıldığı ve bu mal ve hizmetlerin fiyatlarının belirlendiği rekabetçi teklif verme mekanizmaları, açık prosedürleridir. Açık artırma kuralları, müzayedenin türüne ve düzenleyicisinin hedeflerine bağlı olarak, en uygun açık artırma kullanılır.
Örneğin, bir ilk fiyat açık artırmasında bir ürün satarken, ilgilenen alıcılar teklif verir ve en yüksek teklifi veren katılımcı kazanır, satıcıya teklifini öder. Müzayedenin amacı bir ürün satın almaksa, tam tersine, kazanan, katılımcılarından en küçük (ve dolayısıyla müzayede organizatörü için en karlı) teklifi yapan kişidir. Satın alma ihalelerinde teklif talepleri bu şekilde düzenlenir.
Herkesin ödediği bir müzayedede, kazanan aynı zamanda en çok teklifi verendir, ancak tahmin edebileceğiniz gibi, tüm katılımcılar tekliflerini ödüyor. Seçim kampanyasına en çok parayı harcayan adayın seçimi kazanacağını düşünürsek, o zaman bu durum böyle bir müzayede örneği olacaktır.
Fiyatı düşürmek için dinamik bir açık artırmada , fiyat oldukça yüksek bir seviyeden başlar ve kademeli olarak düşer. Katılımcılar bu süreci gözlemler ve “satın al” diye bağıran ilk kişi (veya açık artırma otomatik ise düğmeyi tıklar) fiyatı sabitler ve malları alır. Hollanda’da laleler hala bu şekilde satılıyor – bu nedenle bu modelin adı. Dinamik bir fiyat artışı açık artırmasında , her şey tam tersi olur: ödemeye hazır olan tek bir katılımcı olana kadar fiyat kademeli olarak artar. Böyle bir müzayede için birçok format vardır: Katılımcılar birbirlerinin tekliflerini kendileri aşabilir, müzayedeci teklifleri artırabilir (resim satarken olduğu gibi) veya teklif verme otomatik hale getirilebilir.
Satış veya satın alma için çok sayıda mal varsa, format varyasyonları büyür. Bir ürün için sıralı veya paralel satış yapabilir veya aynı anda satabilirsiniz.
Müzayedeler çok sayıda koleksiyoncu veya özel ürünler satın almak veya satmak için bir araç gibi görünebilir. Ama aslında modern dünyada müzayedeler hemen hemen her yerde kullanılıyor. Nobel Ekonomi Ödülü 2020 başlıklı haberi okuyorsunuz.
Müzayede Sistemi Nobel Ekonomi Ödülü 2020
Bir açık artırma için en son ne zaman teklif verdiği sorulduğunda, Robert Wilson, yakın zamanda eBay’de kayak botları için teklif verdiğini söyledi. Bu belki de bir müzayededen neredeyse her ürünü satın alabileceğiniz en ünlü çevrimiçi platformdur. Doğal olarak, çok sayıda analog var. Bir kullanıcı internette her video izlediğinde veya bir şey aradığında, ona reklam gösterme hakkı için bir açık artırma düzenlenir. Google ve içeriğe dayalı reklamcılıkla uğraşan diğer büyük şirketler tarafından yılda trilyonlarca açık artırma yürütülmektedir (nasıl çalıştığı ayrıntılı olarak açıklanmaktadır .Yandex web sitesinde). Sanat, balık, kullanılmış arabalar ve apartman dairelerinin satışı, ağaç kesme ve maden ruhsatları, özelleştirme, devlet ve özel şirketler tarafından satın alma, devlet tahvillerinin yerleştirilmesi, hepsi açık artırmalar yoluyla yapılır.
Finans ve emtia borsaları, birçok piyasa (örneğin elektrik piyasası), çifte müzayedeye dayanan merkezi ticaret yoluyla düzenlenir. Statik çift müzayedede alıcılar alış, satıcılar satış için teklif verir, arz ve talep eğrileri çizilir ve fiyat kesiştikleri yerde belirlenir. Genellikle bu küçük bir adımdır ve ortası seçilir. Dinamik çifte müzayedede her an alış ve satış emirleri vardır ve hiçbiri gerçekleştirilemez, çünkü en yüksek alış emri, en düşük satış emrinden daha düşüktür. Ancak uygulanabilecek yeni bir alım veya satım emri gelir gelmez, anlaşma piyasanın diğer tarafındaki en iyi teklifle, en iyi rakip tekliften daha kötü olmayan bir fiyatla gelir.
Açık artırmaları analiz etmek için oyun teorisinin matematiksel aparatı kullanılır . İktisat teorisi bakış açısından, müzayedelerin oyun olarak modellenmesi özel ek varsayımlar ve soyutlamalar gerektirmez. Oyuncuların birçok olası eylemi, tam anlamıyla müzayedelerin prosedürleri tarafından belirlenir. Müzayedelere katılanların rasyonel olduğunu varsayarsak, müzayedelerde ortaya çıkan optimal stratejiler ve dengeler gerçeğe yakın olacaktır. Örneğin bir İngiliz müzayedesinde, bir katılımcının stratejisi şu soruya yanıt olarak sunulabilir: “Mevcut fiyattan teklif vermeye devam etmeli miyim?” Stratejiyi belirlemek için katılımcının ürün ve tercihleri hakkında sahip olduğu bilgiler önemlidir. Basit bir şekilde, hem bilgi hem de tercihler tek bir değişkenle temsil edilebilir –değer . Değer – bir katılımcının ürün için ödemeye hazır olduğu maksimum tutar.
Örneğin, bir katılımcı için bir ürünün değeri 500 ruble ise, o zaman mevcut fiyatı 500’den az olan bir İngiliz müzayedesinde, katılımcının teklif vermesi veya satın almaya ilgi göstermesi karlı olur ve mevcut fiyat 500’ün üzerine çıkarsa, artık katılmaya değmez. Dengede kazanan, ürüne en çok değer veren katılımcıdır. Hala rekabetin olduğu maksimum fiyatı – rakipler arasındaki maksimum değeri ödeyecek. Yüzyıllar boyunca fiyatları yükseltmek için müzayedenin popülaritesini belirleyen, ekonomik verimliliğin bu özelliğidir – bir ürünün ona en çok değer veren kişiye satılmasıdır. Herodot’a göre Babil’de eşler böyle satıldı ve bir kez (MS 193’te) Roma İmparatorluğu satıldı (bu alışılmadık şekilde, Didius Julian kısa bir süre iktidara geldi.). Mekanizmalar olarak, açık artırmalar katılımcılardan bilgi toplar ve bu temelde bir anlaşma belirlerler: malları kimin ve hangi fiyattan alacağını.
Nobel Ekonomi Ödülü’nün (1969’da başlayan) tarihi için, açık artırma teorisi ve ekonomik mekanizmaların tasarımı üzerine araştırmalar zaten reddedildi: 1996’da William Vickrey , 2007’de – Leonid Gurvich , Roger Myerson ve Eric Maskin ve 2012’de – Alvin Roth . Bu yılki ödüllülerin çalışmaları, katılımcıların değerlerinin doğası ile ilgili varsayımlarla öncekilerden farklılık gösteriyor.
Açık Artırma Mekanizması
Değerler, diğer katılımcıların sahip olduğu bilgilere, yani rakiplerin değerlerine bağlı değilse özel olarak adlandırılır . Kişisel kullanım için mal satmak (kayak botları veya ikinci el arabalar gibi) bu varsayımla iyi tanımlanmıştır. William Vickrey, basit açık artırma formatlarının ilk analizini yaptı ve verimli bir genel mekanizma önerdi (W. Vickrey, 1961. Karşı Spekülasyon , Açık Artırmalar ve Rekabetçi Mühürlü İhaleler). Bu mekanizmada katılımcılar, çeşitli sonuçlardan (yani kim, ne kadar ve hangi mallar alır, birkaç tane varsa) değerlerini organizatöre iletir, organizatör en etkili sonucu seçer – genel refahı en üst düzeye çıkarır ve ardından her katılımcı, bu sonucun dayattığı dış etkiyi öder. toplum.
Görünüşe göre belirli bir katılımcının ödediği bedel, bu katılımcının ve onun varlığıyla diğer herkesin refah düzeylerindeki farktır. Bir ürün satarken verimlilik, ürünü ona en çok değer veren kişinin eline bırakmakla ilgilidir. Bu durumda kazanan hariç herkesin dış etkisi sıfırdır. Ve kazananın dış etkisi, geri kalanlar arasında en yüksek değere sahip katılımcıdan ürünün “sütten kesilmesidir”. Bu, metanın fiyatının ikinci en yüksek değere eşit olduğu anlamına gelir. Biz anlıyoruz Vickrey müzayedesi, bir ürün söz konusu olduğunda, ikinci fiyatın açık artırması haline gelir ve İngiliz müzayedesi kullanılarak uygulanabilir (aynı başlangıç koşulları altında aynı sonuca götürür).
Roger Myerson, özel değerlerin varsayımı ve farklı katılımcılar arasında dağıtımlarının bağımsızlığı üzerine, optimum açık artırmayı çıkardı – bu, malları satmanın tüm olası yolları arasında satıcının beklenen gelirini en üst düzeye çıkarır (R.B. Myerson, 1981. Optimal Müzayede Tasarımı). Süreçte, Vickrey’in farklı açık artırma biçimlerinden elde edilen gelirin denkliği konusundaki sonucunu özetledi. Özellikle, bağımsız özel değerlerin simetrik durumunda, satıcı katılımcıları dağıtımlarıyla ayırt edemediğinde, basit açık artırma formatları, en yüksek değere sahip katılımcının kazandığı simetrik monoton dengeye sahiptir (katılımcının değeri ne kadar büyükse teklifi o kadar büyük olur).
Bu dengeye sahip tüm müzayedelerde satıcının beklenen geliri aynı olacaktır. Ve optimal açık artırma, değerlerin dağılımına bağlı olarak doğru seçilmiş bir rezerv fiyatına sahip herhangi bir format olacaktır. Rezerv fiyatı satıcı tarafından belirlenir ve satış fiyatının bundan daha düşük olamayacağı ve kazanan oranının rezerv fiyatından düşük olması durumunda satışın gerçekleşmeyeceği anlamına gelir. Özellikle ilk fiyat ihalesi,
Robert Wilson ve Paul Milgrom, ortak ve birbirine bağımlı bir müzayede teorisi geliştirdiler. değerler. Maden geliştirme hakları satarken, mesela bir petrol sahası, katılımcı firmaların her birinin petrol kalitesi ve miktarı, üretim fırsatları ve gelecekteki fiyat dinamikleri hakkında kendi bilgileri vardır. Her firma değerini hesaplayabilir – geliştirmeden beklenen kar. Ama bağırsaklardaki yağ herkes için aynı, miktarı müzayedeyi kimin kazandığına bağlı olarak değişmeyecek. Özel değerlerin aksine, bu durumda firmalar rakiplerinin tahminlerini bilselerdi, bu bilgileri dikkate alarak değerlerini yeniden hesaplarlardı. Ve büyük olasılıkla, yeniden hesaplanan değerler tüm firmalar için yaklaşık olarak aynı olacaktır. Bu, Robert Wilson’ın dikkate aldığı ortak değerler vakasıdır. Net paylaşılan değerler durumunda, herhangi bir mekanizma etkili olacaktır ve farklı müzayedeler artık satıcının geliri açısından eşdeğer değildir.
Kazananın lanet etkisinin bir örneği: Katılımcıların ortak değerlere sahip olduğu bir müzayedenin galibi, kazanma sevincine ek olarak, lot için fazla ödediği ve toplam değerin tahmininden daha düşük olduğu bilgisini alır. Çizim © Johan Jarnestad nobelprize.org’dan
Formüller Nobel Ekonomi Ödülü 2020
Açık artırmaya kişisel kâr tahminleriyle üç firmanın katıldığını varsayalım X1X1, X2X2 ve X3X3ve toplam değer, derecelendirmelerinin ortalamasıdır: V1=V2=V3=13
(X1+X2+X3)V1=V2=V3=13(X1+
X2+X3)… Ayrıca hakların kapalı bir açık artırma (birinci veya ikinci fiyat) kullanılarak tahsis edildiğini, yani katılımcıların birbirinden bağımsız olarak teklif verdiğini varsayalım. Her firma, değerlendirmesine bağlı olarak bir oran seçerXbenXben… Puan ne kadar yüksek olursa oranın da o kadar yüksek olacağı varsayılabilir. Kazanan firma, zafer gerçeğinden kötü haberler alacak: diğer rakiplerin derecelendirmeleri daha düşüktü, bu da toplam değerin bireysel derecelendirmeden daha düşük olacağı anlamına geliyor.
Bunu daha iyi anlamak için, firmaların değerlemelerinin bağımsız ve eşit olarak 200 milyon ile 1 milyar arasında dağıldığını varsaydığımız basit bir örnek düşünün . Daha sonra tahmini olan bir firmaX1= 700X1=700, müzayedeyi kazandığında şunu da öğrenir: X2< 700X2<700 ve X3<
700X3<700bu, beklenen karı anlamına gelir V1=13( 700 + 450 + 450 )
= 533 , 3 …V1=13(700+450+450)
=533,3…… 450 terim , 200’den 700’e dağılmış tekdüze bir rastgele değişkenin matematiksel beklentisi olarak ortaya çıktı .
Bu etkiyi görmezden gelen ve bireysel değerlendirmesine göre bahis yapan bir firma, kazanırsa, gelecekte kazanacağından daha fazla haklar ödeyebilir. Rasyonel bir katılımcının, kazananın lanetini hesaba katması ve zafer gerçeğine bağlı olarak, aşırı tahmin edilen kâra dayalı bahisler yapması gerekir. Yukarıdaki örnekte, 700 değerinde bir firmanın kazanç değerini (533,3 … eşittir) alması ve bunu bahisler için kullanması gerekir. Daha sonra, bir zafer durumunda, madencilik haklarını alan şirket, zafer gerçeğinden dolayı bir bilgi şoku yaşamayacaktır.
Paul Milgrom , katılımcıların başkalarının bilgisi için önemli olabileceği, ancak değerlerin kendilerinin farklı olabileceği daha genel birbirine bağımlı değerler durumuna baktı . Madencilik haklarının veya lisanslarının satışına yönelik açık artırmalar ve değerinin bir kısmı gelecekte yeniden satış olasılığından gelen herhangi bir mal için daha uygun olan bu varsayımdır. Milgrom, Robert Weber ile birlikte, farklı açık artırma formatlarını (özellikle, ilk fiyat, ikinci fiyat ve İngiliz müzayedeleri), satıcı (PR Milgrom) dahil olmak üzere katılımcıların birbirine bağlı değerleri ve bağlantılı sinyalleri (kişisel değerlendirmeler) varsayarak, satıcı verimliliği ve geliri açısından karşılaştırdı. RJ Weber, 1982. A Theory of Auctions and Competitive Bidding). Sinyaller (yani, beklenen değeri tahmin etmede kullanılacak her türden özel bilgi), bir veya daha fazla katılımcıdan gelen daha yüksek bir sinyal, diğerlerinin daha yüksek sinyalleri alma olasılığını artırıyorsa, bağlantılıdır.
Birkaç sonuç var. Birincisi, satıcının ürünle ilgili bilgilerini tam olarak açıklamasında fayda vardır. İkinci olarak, biraz gayri resmi konuşursak, teklif verenlerin tekliflerinin kişisel tahminleri konusunda daha doğru olduğu açık artırma formatları satıcı için daha fazla gelir sağlar. İkinci fiyat müzayedesi, ilk fiyat müzayedesinden daha karlı, ancak İngiliz müzayedesinden daha az karlı olacaktır. Üçüncüsü, değerlerin işlevlerindeki herhangi bir asimetri ile (geri kalanların sinyallerinden), yalnızca İngiliz müzayedesi verimlilik için umut veriyor. İhale sürecinde, katılımcıların kişisel bilgilerini ifşa etmesi ve ürüne en çok değer veren kişinin kazanması ihtimali vardır.
Örnekler
Örneğin bir tablonun satılık olduğunu ve müzayedeye sinyal veren üç katılımcının katıldığını varsayalım. X1X1, X2X2, X3X3 ve değerler V1=X1V1=X1, V2=X2V2=X2 ve V3=14X1+14X2+12X3V3=14X1+14X2+12X3… Yani, 1. ve 2. katılımcılar özel değerlere sahipken, 3. katılımcı geri kalanıyla ilgili bilgilerle ilgilenir: örneğin, onları bir tabloyu değerlendirmede uzman olarak görür veya ileride yeniden satmayı bekler. İlk iki katılımcının stratejisi daha önce olduğu gibi basit olacaktır: fiyat değerin altında iken bahis yapın. Ve diğerlerinin eylemlerini gözlemleyen üçüncü katılımcı, değerleri hakkında bilgi alacaktır. Nasıl davranmalı? Fiyat yükseliyor, herkes bahis yapıyor. Diyelim ki 100 fiyattan ilk iki katılımcının hala aktif olduğunu, ardından üçüncü katılımcının değerlerinin 100’den fazla olduğunu kesin olarak bildiğini varsayalım. Bu anda (herhangi bir fiyatta olduğu gibi), diğer ikisinin değerlerinin sağlanması koşuluyla beklenen karını hesaplayabilir 100’den fazla ve stratejinizi belirlemek için kullanın. Ama bu yanlış olur.
Sonuçta, ilk iki katılımcı bahislerini şu anda yapmayı bırakırsa, üçüncüsü kazanan tarafından lanetlenecek – yarışmacılar bilgilerinin mümkün olan en kötüsü olduğunu açıklayacaklar. Buna göre, beklenen değeri fazla tahmin etmek yerine, üçüncü katılımcı, rakiplerin değerlerinin olası en kötü tahminlerini son bahisleriymiş gibi almalı ve değerlerinin bir tahminini elde etmek için bahislerini bu tahmine dayalı olarak koymalıdır.
Yani, 100 fiyatla ve ilk iki aktif, kullanmanız gerekir ve bahislerinizi bu değerlendirmeye göre yapın. Yani, 100 fiyatla ve ilk iki aktif, kullanmanız gerekir ve bahislerinizi bu değerlendirmeye göre yapın. Yani, 100 fiyatla ve ilk iki aktif, kullanmanız gerekirEV3=12X3+ 50EV3=
12X3+50… Ve sonra, her iki katılımcı da aktif olarak bahis yapmaya devam ederken, puanlarını bu formüle göre yeniden hesaplayın. Katılımcılardan biri 200 fiyatından bahis yapmayı bıraktığında (diyelim ki ilki), üçüncü katılımcı gelecekte bu belirli tahmini kullanacak ve yalnızca ikincinin sinyalini yeniden hesaplamaya devam edecektir. Sonuç olarak, doğrulaması kolay olduğu gibi, kazananlar arasında en yüksek değere sahip katılımcı olacaktır.
Bu yılki ödül adaylığının ikinci kısmı, yeni açık artırma formatlarının icadı içindir. Ödül alanların ekonomi bilimine ve uygulamaya katkısını değerlendirmede belirleyici olan, bence adaylığın bu kısmıdır, ancak kulağa çok kuru geliyor. Topluma daha fazla değer katmak için bütün bir pazar yaratılabilir veya yeniden yapılabilir mi? Örneğin, mobil hizmetler pazarı, elektrik, içeriksel reklamcılık, sorunlu bankaların toksik varlıkları? Robert Wilson ve Paul Milgrom, ekonomik mekanizmaların pratik tasarımının öncüleridir.
Mal ve hizmetlerin yerleştirilmesi için daha verimli mekanizmalar kullanma fikirlerini teşvik etmekteki ısrarı, yeni açık artırma formatlarının geliştirilmesi ve uygulamalarının başarısı, müzayedelerin hemen hemen her yerde kullanılmasına ve müzayede teorisinin belki de ekonomi teorisinin en gelişmiş alanı olmasına yol açtı.
Çok sayıda önerilen tasarımın temeli, birbirine bağlı değerlere sahip bir İngiliz müzayedesinin analizinin sonuçlarıydı: rakiplerin eylemlerini gözlemleyerek, katılımcılar rekabet sürecinde ilgili bilgileri bulur ve bu bilgileri tekliflerinde kullanır. Bir fiyat artışı müzayedesi sadece etkili olmakla kalmaz, aynı zamanda uygulanması kolaydır ve katılımcılar için anlaşılırdır. Pek çok pratik durumda, birkaç ürün aynı anda satış için listelenebilir. Tam da böyle bir durum için – mobil iletişim için frekansları kullanma hakkı için birden fazla lisansın dağıtımı – Paul Milgrom, Robert Wilson ve Preston McAfee, 90’ların başında, fiyat artışları ile eş zamanlı çok aşamalı bir açık artırma önerdi.
Bu açık artırma biçiminde, farklı lisansların fiyatları, yalnızca mevcut fiyattan satın almak isteyen belirli lisanslar için iki veya daha fazla teklif sahibi varsa yükselir. Her turda, mevcut kazananlar cari fiyatlarla belirlenir. Ve tüm katılımcılar daha sonraki turlarda ilgilendikleri lisanslara bahis oynayabilir. Bu formatta, katılımcılar geri kalanların oranlarını gözlemleyebilir ve karlılarsa bir lisanstan diğerine geçebilirler. Bu formatın önemli bir ayrıntısı, katılımcılar için ticaretten bir yana durup geri dönmelerine izin vermeyen faaliyet kuralıdır. Başkaları için önemli olan bilgileri bulma sürecine yardımcı olmak için gereklidir. Ve ara kazanan olmayan bir katılımcı bahis koymayı bırakırsa, gelecekte bahis oynayamayacaktır.
Bu tasarım, Amerika Birleşik Devletleri’nde FCC tarafından gerçekleştirilen ilk açık artırma olan 1994 müzayedesinde kullanıldı (P. Milgrom, 2000. Ve tüm katılımcılar, sonraki turlarda ilgilendikleri lisanslara bahis oynayabilir. Bu formatta, katılımcılar geri kalanların oranlarını gözlemleyebilir ve karlılarsa bir lisanstan diğerine geçebilirler. Bu formatın önemli bir ayrıntısı, katılımcılar için ticaretten bir yana durup geri dönmelerine izin vermeyen faaliyet kuralıdır. Başkaları için önemli olan bilgileri bulma sürecine yardımcı olmak için gereklidir. Ve ara kazanan olmayan bir katılımcı bahis koymayı bırakırsa, gelecekte bahis oynayamayacaktır.
Bu tasarım, Amerika Birleşik Devletleri’nde FCC tarafından gerçekleştirilen ilk açık artırma olan 1994 müzayedesinde kullanıldı (P. Milgrom, 2000. Ve tüm katılımcılar, sonraki turlarda ilgilendikleri lisanslara bahis oynayabilir. Bu formatta, katılımcılar geri kalanların oranlarını gözlemleyebilir ve karlılarsa bir lisanstan diğerine geçebilirler. Bu formatın önemli bir ayrıntısı, katılımcılar için ticaretten uzak durup geri dönmelerine izin vermeyen faaliyet kuralıdır. Başkaları için önemli olan bilgileri bulma sürecine yardımcı olmak için gereklidir. Ve ara kazanan olmayan bir katılımcı bahis koymayı bırakırsa, gelecekte bahis oynayamayacaktır.
Bu tasarım, Amerika Birleşik Devletleri’nde FCC tarafından gerçekleştirilen ilk açık artırma olan 1994 müzayedesinde kullanıldı (P. Milgrom, 2000. Bu formatın önemli bir ayrıntısı, katılımcılar için ticaretten uzak durup geri dönmelerine izin vermeyen faaliyet kuralıdır. Başkaları için önemli olan bilgileri bulma sürecine yardımcı olmak için gereklidir.
Yeni Tasarımlar
Ve ara kazanan olmayan bir katılımcı bahis koymayı bırakırsa, gelecekte bahis oynayamayacaktır. Bu tasarım, Amerika Birleşik Devletleri’nde FCC tarafından gerçekleştirilen ilk açık artırma olan 1994 müzayedesinde kullanıldı (P. Milgrom, 2000. Bu formatın önemli bir ayrıntısı, katılımcılar için ticaretten bir yana durup geri dönmelerine izin vermeyen faaliyet kuralıdır. Başkaları için önemli olan bilgileri bulma sürecine yardımcı olmak için gereklidir. Ve ara kazanan olmayan bir katılımcı bahis koymayı bırakırsa, gelecekte bahis oynayamayacaktır. Bu tasarım, Amerika Birleşik Devletleri’nde FCC tarafından gerçekleştirilen ilk açık artırma olan 1994 müzayedesinde kullanıldı (P. Milgrom, 2000.Açık Artırma Teorisini Çalıştırmak: Eşzamanlı Yükselen Açık Artırma ). Daha sonra benzer müzayedeler tüm dünyada yapıldı. Nobel Ekonomi Ödülü 2020 başlıklı haberi okuyorsunuz.
Müzayedenin tasarımı, göreve ve katılımcılar hakkındaki varsayımlara bağlı olarak değişebilir. Örneğin, belirli ülkeler veya bölgeler için sunulan frekansların kullanımı için birçok lisans varsa, üyeler aynı veya bitişik frekanslara sahip olma katma değerine sahip olabilir. Bu olası tamamlayıcılığı sağlamak için Paul Milgrom ve Wilson öğrencisi Larry Auzubel, teklif sahiplerinin bir grup ürün için teklif verebilecekleri kombinatoryal açık artırmalar önerdiler. Ve son zamanlarda, Milgrom ve ortak yazarları, eski sahiplerden aynı anda frekans satın almasına ve bunları yenilerine dağıtmasına izin veren bir açık artırma önerdi ve uyguladı.
Doğru tasarım neden bu kadar önemli?
Teorik bir bakış açısından, birden fazla ürün satarken, etkili Vickrey mekanizması zaten oldukça karmaşıktır. Birbirine bağlı değerler durumunda genelleştirilmiştir, ancak pratikte onu uygulayabileceğiniz bir algoritma bulmanız gerekir. Birkaç özdeş malın ve özel değerlerin satılması durumunda bile, bir katılımcı için birkaç lot kazanıldığında birinci, ikinci ve sonraki malların fiyatları ve farklı katılımcılar için malların fiyatları genellikle farklıdır. Ve bu tek başına pratik uygulamayı zorlaştırır. Larry Ausubel, “doğru” fiyatları belirleyebilecek bir yukarı teklif açık artırması için doğru formatı ancak 2000’lerin başında önerdi (L. M. Ausubel, 2004. Birden Çok Nesne için Verimli Bir Artan Teklif Müzayedesi)). Bu formatta, oyuncular her cari fiyat için satın almak istedikleri malların sayısını belirtirler. Oyuncu, diğerlerinin ortak talebi mevcut miktardan daha az olduğunda malları alacaktır. Şu anda bu ürün için bu oyuncu için fiyat belirlenecek ve mevcut ürün sayısı azalacaktır.
İyi tasarımın pratik değeri en iyi 2000 İngiltere ve İsviçre 3G frekans müzayedelerinin ünlü örneğinde gösterilmektedir. Hükümetlerin temel amacı verimlilikti – maksimum değer yaratabilecek şirketlere kullanım için frekansları aktarmak istediler. Ancak ikincil hedef – müzayededen bütçeye kadar gelir elde etmek – da önemliydi. Paul Klemperer ve Ken Binmon, İngiliz müzayedesinin hazırlanmasına katıldı.
Açık artırma GSYİH’nın% 2,5’i veya kişi başına 650 avro getirdi! İsviçre müzayedesi öncesinde beklentiler daha da parlaktı, ancak kişi başına sadece 20 € arttı. Sorun, tasarım özelliklerinde ve İsviçre yetkililerinin yaklaşımındaydı. Katılımcıların konsorsiyum oluşturmalarına ve ortak bahis oynamalarına izin verdiler, ancak rekabet konusunda endişelenmediler. Sonuç olarak, dört konsorsiyum dört lisans için teklif verdi ve rekabetin olmaması durumunda ihale, rezerv fiyatından fiilen sona erdi. Tabii ki, önemli ölçüde daha yüksek bir rezerv fiyatı tahsis edilebilirdi (İngiltere ve Almanya’daki müzayedelerin sonuçlarını bilerek), ancak bu yapılmadı.
Robert Wilson, bir galakside ünlü iktisatçılar yetiştirdi ve yeni uzmanlar yetiştirmeye devam ediyor. Şimdi – Paul Milgrom ile birlikte – üç öğrencisi şimdiden Nobel Ödülü aldı. Alvin Roth (2012 ödülü) ve Bengt Holmström (2016 ödülü) bu prestijli işte öğretmenlerinin önündeydi . Öğrencilerinin çoğu, çeşitli pazarların işleyişini geliştiren ekonomik mekanizmaların tasarımında çalışıyor. Türkiye’de de bu alanın hızla gelişmesini temenni ediyorum.
Nobel Ekonomi Ödülü 2020 başlıklı haberimizi okudunuz. Daha fazla haber okuma için sayfayı aşağı doğru kaydırın.
Ekonomi alanında 2020 Nobel Ödülü kazananlar: sol – Paul Robert Milgrom, sağ – Robert Butler Wilson, Jr. Dan Fotoğraf nature.com