Okul zorbalığı nedir : bir salgın. Çok yaygındır ve etkileri felaket olabilir. Toplumlarımızda, okullarımızda – ve ne yazık ki – evlerimizde bile oluyor. Zorbalık istatistikleri şaşırtıcı, korkutucudur ve ciddi bir değerlendirme ve acil eylem planını hak eder. Aşağıdakiler göz önünde bulundurulmalı;

Okul Zorbalığı, Akran Zorbalığı Nedir? Gerçekler, İstatistikler ve Önleme

Gerçekler ve İstatistikler

• 4-8. Sınıftaki öğrencilerin% 90’ı taciz edildiğini veya zorbalığa uğradığını bildirdi.
• 6-12. Sınıflardaki öğrencilerin% 28’i zorbalık yaşıyor. ²
• 9-12. Sınıflardaki öğrencilerin% 20’si zorbalık yaşıyor. (stopbullying.gov)
• 6-12. Sınıflarda öğrencilerin% 9’u siber saldırıya maruz kalmıştır. ²
• 160.000’den fazla çocuk, zorbalığa uğrama korkusuyla her gün okula gitmeyi reddediyor. (Milli Eğitim Derneği)
• Öğrencilerin% 70,6’sı okullarında zorbalığa tanık olduklarını ve% 71’den fazlası zorbalığın bir sorun olduğunu söylüyor.
• Okulu bırakan öğrencilerin% 10’undan fazlası, defalarca zorbalığa maruz kaldıkları için bunu yapmaktadır.
• Amerika Birleşik Devletleri’ndeki ortaokullarda her ay 282.000 öğrenci bir şekilde fiziksel saldırıya uğruyor ve bu sayı artıyor.
• İstatistikler, intikamın [zorbalık nedeniyle] ABD’de silahlı okul saldırıları için bir numaralı motivasyon kaynağı olduğunu gösteriyor
• Ankete katılan öğrencilerin% 86’sı, gençlerin okulda ölümcül şiddete başvurmalarının bir numaralı nedeninin “diğer çocukların onları seçmesi, onlarla dalga geçmesi veya zorbalık yapması” olduğunu söyledi.
• Silahlı okul saldırılarının yaklaşık% 75’i taciz ve zorbalıkla ilişkilendirildi.
• Ankete katılan öğrencilerin% 87’si, zorbalığın okul saldırılarının birincil motivasyonu olduğunu bildirdi.
• Zorbalığa uğrayan öğrencilerin% 64’ü bunu bildirmiyor. (Petrosina, Guckenburg, Devoe ve Hanson 2010)

² Ulusal Eğitim İstatistikleri Merkezi ve Adalet İstatistikleri Bürosu

Zorbalık Türleri

Okul zorbalığı nedir?

Çoğu insan zorbalığı düşündüğünde, bir tür fiziksel sindirmeyi düşünürler. Bununla birlikte, zorbalık, fiziksel sindirme ve taciz kadar duygusal ve psikolojik olarak zarar verici birçok biçimde olabilir. Zorbalığın dört genel biçimi vardır. Bunlar şunları içerir:

• Fiziksel – Fiziksel zorbalık, agresif fiziksel gözdağı içerir ve genellikle tekrar tekrar ayağa kalkma, itme, vurma, tekme atma, engelleme veya başka bir uygunsuz şekilde dokunma ile karakterize edilir. Zorbalığın en belirgin şekli olsa da, en belirgin olanı değildir.Fiziksel zorbalık zararlıdır ve duygusal ve psikolojik olarak yıkıcı olabilir. Bir çocuk güvenliğinden korktuğunda, hayata odaklanamaz ve normal bir şekilde çalışamaz. Fiziksel zorbalığın neden olduğu travmaya rağmen, çoğu çocuk bunu bir öğretmene veya ebeveynlerine bildirmez. Fiziksel zorbalık belirtileri açıklanamayan çizikler, çürükler ve kesikler veya açıklanamayan baş ağrıları veya mide ağrılarını içerebilir. Bununla birlikte, fiziksel zorbalığın psikolojik etkileri, fiziksel yaralardan daha da belirgin olabilir. Geri çekilen, odaklanma mücadelesi veren veya anti-sosyal olan çocuklar, başka herhangi bir dış işaret olmasa bile fiziksel zorbalığın alıcıları olabilir.

  Çocuğunuzun veya öğrencinizin fiziksel olarak zorbalığa uğradığını düşünüyorsanız, onlarla okuldan önce, ders sırasında, öğle yemeği ya da teneffüste ve okuldan eve dönerken neler olup bittiğini rahatça konuşun. Onlara herhangi birinin kendisine kötü davranıp davranmadığını sorun. Duygularınızı kontrol altında tutun ve sakin olun ve ses tonunuzu önemseyin, aksi takdirde çocuğunuz kapanıp size neler olduğunu anlatmayabilir. Fiziksel zorbalığın gerçekleştiğini fark ederseniz, uygun okul yetkilileri veya kanun uygulayıcı görevlilerle iletişime geçin. Kendi başınıza zorbayla veya zorbanın ebeveynleriyle yüzleşmeyin.

• Sözlü – Sözlü zorbalık, başkalarını aşağılamayı ve onları zalimce, aşağılayıcı sözler kullanarak zorbalık yapmayı içerir. Sözlü zorbalık, isim takmak, ırkçı, cinsiyetçi veya homofobik sözler veya şakalar yapmak, aşağılamak, hakaret etmek, müstehcen müstehcen yorumlar veya her türlü taciz edici dili içerir. Sözlü zorbalık, zorbalığın en yaygın biçimlerinden biridir.Öyleyse bir çocuğun sözlü olarak zorbalığa uğradığını nasıl anlarsınız? Karamsar, içine kapanık ve / veya iştahlarında değişiklik olabilir. Açık sözlü olabilirler ve birinin duygularını inciten bir şey söylediğini veya birinin onlar hakkında söylediği bir şeyin doğru olup olmadığını sorduğunu söyleyebilirler.

  Sözlü zorbalığın ele alınması zor olabilir. Sözlü zorbalıkla başa çıkmanın en iyi yolu, çocukların özgüvenlerini oluşturmaktır. Kendine güvenen çocuklar sözlü zorbalığa, halihazırda zayıf benlik saygısı ve öz imajıyla mücadele edenlere göre daha az duyarlıdır. Öğrencilere sınıfta herkese saygılı davranmaları ve bir başkasına kötü veya saygısız bir şey söylemenin hiçbir zaman mazereti olmadığı öğretilmelidir.

• Sosyal – Sosyal zorbalık, çocuklar ve öğrenciler arasında yaygın bir zorbalık türüdür. Gruplardan dışlanmayı, başkaları hakkında kötü niyetli söylentileri ve hikayeleri yaymayı ve genel olarak insanları sosyal kabul ve etkileşimden uzaklaştırmayı içerir. Sözlü zorbalığın yanı sıra, sosyal zorbalık en yaygın zorbalık biçimlerinden biridir.Sosyal zorbalık, tanımlanması ve ele alınması en zor zorbalık biçimlerinden biri olabilir – ancak diğer zorbalık biçimleri kadar zarar vericidir ve etkileri uzun sürebilir. Sosyal olarak zorbalığa maruz kalan çocuklar ruh hali değişiklikleri yaşayabilir, içine kapanık olabilir ve yalnız daha fazla zaman geçirmeye başlayabilir. Sosyal zorbalık kızlar arasında erkeklerden daha yaygındır.

  Sosyal zorbalığı belirlemenin en iyi yolu, çocuklarınıza yakın olmak ve açık bir iletişim hattı sürdürmektir. Her gece onlarla günlerinin nasıl geçtiğini ve okulda işlerin nasıl gittiğini konuşun. Benlik saygısını oluşturmaya odaklanın ve onları okul dışındaki takım sporları, müzik, sanat ve arkadaşlıklar geliştirdikleri ve başkalarıyla etkileşime girdikleri diğer etkinlikler gibi ders dışı etkinliklere dahil edin.

• Siber Zorbalık – Siber zorbalık, en az yaygın olan zorbalık türüdür, ancak diğer zorbalık türleri kadar zarar verici de olabilir. İnternet veya elektronik ortamda meydana gelen her türlü zorbalığı içerir. En yaygın siber saldırı türleri şunları içerir:
  • Kısa mesaj zorbalığı
  • Cep telefonu kameraları aracılığıyla resim / video klip zorbalığı
  • E-posta mesajı zorbalığı
  • Anlık mesajlaşma yoluyla zorbalık
  • Sohbet odası zorbalığı
  • Web siteleri aracılığıyla zorbalık

  Siber zorbalığa maruz kalan çocuklar genellikle çevrimiçi ortamda veya mesajlaşmada daha fazla zaman geçirirler. Genellikle facebook, twitter vb. Gibi sosyal medya sitelerini sık sık kullanırlar. Bir çocuk veya öğrenci çevrimiçi olduktan sonra üzgün, üzgün veya endişeli görünüyorsa, özellikle sosyal medya web sitelerini ziyaret ediyorlarsa, bu siber zorbalığa maruz kaldıklarının bir işareti olabilir. Siber zorbalığa maruz kalan çocuklar ve öğrenciler, çocukların fiziksel, sözlü veya sosyal olarak zorbalığa maruz kalmasıyla aynı özellikleri sergiler. İçine kapanık, endişeli, mesafeli olabilir veya okuldan evde kalmak isteyebilirler.

  Siber saldırı 7/24 gerçekleşebilir, bu nedenle siber zorbalıkla mücadelenin en iyi yolu İnternet kullanımını izlemek ve sosyal medya web sitelerinde harcanan zamanı sınırlamaktır. Çocukların, siber zorbalıkla karşılaşırlarsa yanıt vermemeleri, müdahale etmemeleri veya iletmemeleri gerektiğini bilmeleri gerekir. Bunun yerine, iletişimin yazdırılması ve uygun yetkililere götürülmesi için ebeveynlerini veya öğretmenlerini bilgilendirmeleri gerekir. Siber zorbalık, şiddet tehditleri veya müstehcen içerik içerdiğinde, kolluk kuvvetleri devreye girmelidir.

Zorbalık Nerede Gerçekleşir?

Zorbalığın çoğu okulda, teneffüs sırasında veya okuldan sonra okul sınırları dışında ve okul otobüsünde veya öğrencilerin denetimsiz olarak etkileşimde bulunduğu başka herhangi bir yerde meydana gelir. Zorbalık, kardeşler arasında evde veya çocukların bir araya geldiği toplulukta da meydana gelebilir. Siber zorbalık, çevrimiçi olarak ve dijital iletişim cihazları aracılığıyla gerçekleşir.

İstatistiksel olarak anlamlı bir araştırmaya göre, ortaokul çağındaki öğrenciler aşağıdaki yerlerde zorbalık yaşadılar:

• sınıf (% 29.3)
• koridor veya kilitli dolaplar (% 29)
• yemekhane / kafeterya (% 23.4)
• spor salonu (% 19.5)
• banyo (% 12,2)
• teneffüs oyun alanı (% 6,2)

* Bradshaw, CP (2007). Okulda zorbalık ve akran zorbalığı: Öğrenciler ve okul personeli arasındaki algısal farklılıklar. 36 (3), 361-382.

Okulları Daha Güvenli Hale Getirmek İçin Ne Yapabiliriz?

Okul güvenliği duygularıyla başa çıkmak ve özellikle okul zorbalığına değinmek, çok yönlü bir yaklaşım gerektirir. Zorbalığı önlemenin ilk adımlarından biri, öğrencilere bunu öğretmek ve okuldaki haklarının ne olduğunu tartışmaktır. Bunu yapmanın birden fazla yolu var. İnternet ve kütüphane, zorbalığı, neye benzediğini, nasıl önleneceğini ve nasıl tepki verileceğini araştırmak için öğrenciler tarafından kullanılabilir. Elbette, zorbalık hakkında bilgi edinmek, okul personelinin de adım atmasını gerektirir. Zorbalığın neye benzediğine dair sunumlar yapmak ve öğrencilere bunun başkalarına nasıl zarar verebileceğini öğretmek önemlidir. Okul çapında sunumlar ve sınıf içi tartışmalar, öğrencilere zorbalığın ne kadar kötüye gidebileceğini öğretmek için bir araç olarak kullanılabilir.

Öğretmenler ayrıca zorbalığı keşfetmek için alternatif yaklaşımlar kullanmak isteyebilirler. Örneğin, bazı durumlarda öğretmenler, öğrencilerin zorbalığa maruz kaldıklarında nasıl düştüklerini ifade etmelerine yardımcı olmak için yaratıcı yazmaya yönelebilirler. Zorbalığı ve etkilerini araştıran şiirler, eskizler ve hikayeler yazılabilir. Bu yaratıcı keşif, yazı ile sınırlı olmak zorunda değil. Zorbalık olgusunu araştıran sanatsal çalışmalar da oluşturulabilir. Önemli olan, öğretmenlerin öğrencilere konuyla ilgili duygularını keşfetmeleri ve konuyla ilgili tartışmalara rehberlik etmeleri için alan vermesidir.

Elbette zorbalığa yanıt vermek, öğrencilerin duygularını keşfetmekten daha fazlasını gerektirir. Zorbalığı başlamadan önce önlemek ve bu olduğunda zorbalığı durdurmak için somut önlemler alınmalıdır. Bu amaçla, personel eğitimi, zorbalığı durdurmanın inanılmaz derecede önemli bir parçasıdır. Yalnızca öğretmenler için değil, bir okulun tüm personelinin zorbalık gördüklerinde ne yapacaklarına ilişkin politikalara aşina olması önemlidir. Öğretmenler sınıflarında zorbalığın üstesinden gelmek için sık sık devreye girebilirler, ancak diğer personel üyeleri, zorbalığın gerçekleştiğine tanık olduklarında ne yapacaklarını bilmiyor olabilirler. Bu nedenle, yöneticilerin tüm personel üyelerine karşı zorbalığa karşı okul politikalarını gözden geçirmesi önemlidir.

Okul ikliminin ve öğrencilerin okula gitme konusunda ne düşündüklerinin farkında olmak da önemlidir. Bu nedenle, yöneticilerin ara sıra okul çapında bir değerlendirme yapması önemlidir. Değerlendirme, öğrenci vücudunun o sırada zorbalık hakkında nasıl hissettiğini doğru bir şekilde ölçtüğü sürece, bu değerlendirmelerin sıklığı ve kapsadıkları konular değişebilir. Basit bir anket, okulda dolaşan korku duygularını ortaya çıkarabilir. Yöneticiler, öğrencilerden okulun kendilerini güvende hissetmedikleri bölümleri hakkında bilgi vermelerini isterlerse, okul çevresinde zorbalığın yaşandığı sıcak noktalardan bile haberdar olabilirler. Bu şekilde yöneticiler, zorbalığın azalması için en azından personeli nereye yoğunlaştıracaklarını öğrenebilirler.

Zorbalığı durdurmak, bir okul duvarının içinde olanların ötesine geçer. Öğretmenlerin ve yöneticilerin ebeveynlerle ve çevredeki toplulukla iletişim kurması da önemlidir. Okulda neler olduğunu ve yardım etmek için neler yapabileceklerini tartışmak için ebeveynlere ulaşmak önemlidir. Bazen bu, zorbalığa uğrayan öğrencilerin ebeveynleriyle sohbet etmek anlamına gelebilir. Diğer durumlarda, yöneticilerin ve öğretmenlerin zorbalığa maruz kalan öğrencilerle konferanslar düzenledikleri anlamına gelebilir. Okul ve ebeveynler arasında sürekli bir iletişim seviyesini sürdürmek, bu sorunları kontrolden çıkmalarına izin vermekten ziyade erken ele almanın en etkili yollarından biridir. Bu, zorbalık tespit edildiğinde özellikle yardımcı olabilir, çünkü bu, zorbalığın evde ebeveynlerinin çözebileceği sorunlar yaşadığı anlamına gelebilir.

Toplum içinde okullar, ruh sağlığı uzmanları ve diğer mahalle dernekleri gibi gruplarla ortak olabilir. Bu gruplar, danışmadan rol modellere, zorbalık davranışını engellemeye veya zorbalığa maruz kalan öğrencilere ilham vermeye yardımcı olabilecek hizmetler sağlayabilir. Topluluk üyeleri, öğrencilerin bu insanlarla güçlü ortaklıklar kurmasını sağlayacak şekilde okula tanıtılabilir. Zorbalar, daha yaşlı bireylerden bir şeyler öğrenebilir ve davranışlarının onları nasıl yanlış yola sürükleyeceğini görebilir. Zorbalığa maruz kalanlara, zorbalığa nasıl tepki verileceği ve okul kaynaklarından nasıl yararlanılacağı gösterilebilir, böylece korkmak zorunda kalmazlar. Bir günlük tartışma için okula yerel bir polis memurunu tanıtmak bile öğrencilerin zorbalıkla ilgili hislerini değiştirmeye yardımcı olabilir.

Zorbalık meydana geldiğinde, okulların konuyu ele almaktan kaçınmaması önemlidir. Tüm personel üyeleri zorbalığın sonuçlarının farkında olduğundan, tehlikeli bir şey olduğunu gördükleri anda müdahale etmeleri ve müdahale etmeleri önemlidir. İki öğrenci tartışıyormuş gibi veya şiddete başvuracakmış gibi görünüyorsa, öğrencileri hemen ayırmak için adımlar atılmalıdır. İki öğrenci ayrıldıktan sonra personelin herkesin güvende olduğundan emin olması gerekir. Biri yaralanırsa, hemen tedavi edilmeleri gerekir. Bir zorbalık olayının her adımında, sakin kalmak ve olan her şeyi belgelemek önemlidir.

Personelin yapmak istemediği şey sorunu görmezden gelmektir. Zorbalığı görmezden gelmek trajediye yol açar; öğrenciler bazen zorbalığın ötesine geçmelerine kimsenin yardım etmediğini düşünürlerse kendilerine zarar verecek kadar ileri giderler. Zorbalığa maruz kalan bir çocuğun gördükleri hakkında özel olarak konuşmasına izin verilmelidir, böylece zorbanın baskısı altında hissetmesinler. Bir zorba ve zorbalığa maruz kalan da, bir olay meydana geldikten hemen sonra barışmaya zorlanmamalıdır. Bu aslında zorbalığın daha kötü hissetmesine neden olabilir. Bunun yerine, bir soruşturma devam ederken ayrı zaman geçirmelerine izin verilmelidir. Yalnızca birkaç ender olayda polis devreye sokulmalıdır, ancak ciddi bir yaralanma tehdidi varsa kolluk kuvvetlerine başvurmaktan çekinmeyin. Bir silah söz konusuysa, cinsel istismar söz konusuysa veya bir tür ciddi fiziksel yaralanma meydana gelmişse,

Zorbalıkla Mücadele ve Önlemenin 10 Adımı

Zorbalık bir salgın haline geliyor. Peki bunu nasıl durduracağız? Yıllar boyunca birçok öneri geldi, ancak zorbalık hala artıyor. Aşağıda, okulunuzda, toplumunuzda ve hatta evinizde zorbalıkla mücadele etmek ve bunları önlemek için atabileceğiniz 10 temel ancak kanıtlanmış adım bulunmaktadır.

• Adım 1 – Farkında olun ve dikkat edin.
  Zorbalıkla mücadele ve önlemenin ilk ve en önemli adımı, bunun bir sorun olduğunun farkında olmak ve uyarı işaretlerine dikkat etmektir. Ebeveynler ve öğretmenler uyarı işaretlerini bilmeli ve proaktif olarak onları aramalıdır. Zorbalığın meydana geldiğine ve bir sorun olabileceğine dair en yaygın uyarı işaretleri arasında kesikler, sıyrıklar veya morluklar gibi açıklanamayan fiziksel yaralanmalar, yeme alışkanlıklarında değişiklik, anksiyete ve okula gitme korkusu, sosyal durumlardan kaçınma ve geri çekilme, uzaklaşma veya yalıtılmış. Ancak, zorbalığa uğrayan birçok öğrenci bunun gerçekleştiği gerçeğini saklamaya çalışıyor. Bu nedenle, ebeveynler ve öğretmenler öğrencileri günlük olarak meşgul etmeli, açık sohbeti teşvik etmeli ve çok dikkatli olmalıdır.
• Adım 2 – Bunun bir sorun olduğunu kabul edin ve görmezden gelmeyin.
  Amerika Birleşik Devletleri’ndeki her ilkokul, ortaokul ve lisede zorbalık yapılıyor ve daha da kötüye gidiyor. Zorbalık, zorbalığa uğrayan kişinin ve onu görenlerin duygusal, fiziksel ve psikolojik iyiliğine son derece zarar verir. Anında ve kalıcı etkilere neden olur. Asla zararsız değildir. Bir öğrenci en ufak bir tehdit altında hissettiğinde – zararsız bir alay gibi görünse bile – ciddiye alın, zorbalığa maruz kalan öğrencinin onlar için orada olduğunuzdan ve olayın halledileceğinden emin olun.
• 3. Adım – Hemen harekete geçin.
  Birinin zorbalığa uğradığını fark ettiğinizde hemen bir şeyler yapın. Asla “çocuklar çocuk olacak” veya “Bu önemli değil” tavrını almayın. Evet, çocuklar çocuk olacak ama her halükarda zorbalık çok önemli. Zorbalık, çocukları bir ömür boyu etkileyebilir. Zorbalığın meydana gelip gelmediğinden emin değilseniz, yine de müdahale edin ve öğrencilere kibarca uygun davranışları hatırlatın, saygı duyun ve terbiyesini verin. Öğretmenseniz, daima okulunuzdaki zorbalıkla mücadele politikasına başvurun.
• Adım 4 – Sakin olun ve kontrolü elinizde tutun.
  Müdahale edin, ama karışmayın. Öğrencilerle tartışmaya başlama. Saygılı olun ve örneğiniz aracılığıyla onlara hangi doğru davranışın olduğunu gösterin. Fiziksel zorbalık meydana gelirse, kimsenin zarar görmediğinden emin olun. Çevredekileri yollarına gönderin ve zorbalığa karışan öğrencileri uygun bir yere götürün.
• Adım 5 – Olayları anında çözmeye çalışmayın.
  Ne olduğunu anlamaya çalışmadan önce, dahil olan herkesi – tanık ve görgü tanığı dahil – bire bir konuşulabilecekleri güvenli bir yere ayırın. Dahil olan öğrencilerin birbirleriyle konuşmasına izin vermeyin ve olay yerinde gördüklerini çevredeki kişilere sormaya başlamayın. Tüm tarafları tek başlarına sorgulayabilecekleri güvenli bir yere götürmek, diğer öğrencilerin ne söylediği veya ne söylediği hakkında endişelenmeden hikayenin kendi taraflarını anlatmalarını sağlayacaktır.
• Adım 6 – Zorbalığı anında çözmeye çalışmayın.
  Zorbalığa uğrayan öğrenci ve çevredekilerin iyiliği için, zorbalığın sorumlu bir şekilde ve okulun zorbalıkla mücadele politikasına göre ele alınması önemlidir. Zorbanın hemen orada özür dilemesini sağlamak ve zorbalığa uğrayan kişinin kabadayı ile el sıkışması ve makyaj yapması, zorbayı cesaretlendirir ve diğerlerini zorbanın defalarca uyguladığı işkenceden korunmasız hissettirir. Herhangi bir zorbalık, uygun otorite tarafından ele alınmalı ve sonuçlar, okulun zorbalıkla mücadele politikasına uygun olarak yönetilmelidir. Daha azı gelecekteki olayları engellemeyecek ve öğrencinin kendini güvende ve güvende hissetmesine yardımcı olmayacaktır.
• Adım 7 – Bekleyenler sorumlu tutulmalıdır.
  Zorbalığı teşvik eden veya bir kabadayılığı kışkırtan herkes sorumlu tutulmalıdır. Öğrencilerin zorbalığı durdurma ve / veya hemen bildirme sorumluluğu vardır. Öğrencilere, her türlü zorbalığın kabul edilemez olduğu öğretilmeli ve herhangi bir zorbalık, alay veya taciz olayını bir yetişkine veya öğretmene hemen bildirmeleri gerekir.
• Adım 8 – Aceleyle yargılamayın.
  Herhangi bir sonuca varmadan veya yargılamadan önce bir hikayenin tüm yönlerini duyduğunuzdan emin olun. Zorba gibi görünen kişi aslında zorbalığa misilleme yapan zorbalığa maruz kalan öğrenci olabilir. Bazı durumlarda, yardım için ağlayan kişi aslında zorba olabilir. Ya da bir olay, duygusal, psikolojik veya tıbbi bir durumun sonucu olabilir. Açık fikirli olun ve herhangi bir varsayımda bulunmayın. Bir yargıya varmadan önce tüm hikayelerin anlatılmasını ve tüm gerçeklerin ortaya çıkmasını bekleyin.
• Adım 9 – Gerekirse profesyonel yardım isteyin.
  Bir zorbalık olayı sizin rahatlık seviyenizin veya uzmanlık alanınızın dışındaysa, daha fazla deneyime sahip bir profesyonelin veya meslektaşınızın hizmetlerini almaktan çekinmeyin. Hangi tavsiyeyi vereceğinizden emin değilseniz tavsiye vermeyin. Zorbalığa karışan öğrencileri müdüre, hemşireye, okul psikoloğuna, danışmana, sosyal hizmete ve hatta bir kolluk kuvvetine yönlendirmek iyi bir fikir olabilir.
• Adım 10 – Zorbalık içeren durumlarla nasıl başa çıkılacağı konusunda eğitim alın.
  Bir öğretmen, danışman, danışman veya öğrencilerle profesyonel olarak çalışan herhangi biriyseniz, zorbalığın üstesinden gelmek için doğru yöntemleri öğrenmeniz gerekir.

Sonuç

Açıkça görülüyor ki, zorbalık çok büyük bir sorun olabilir. Zamanla azalmasına rağmen, hala o kadar çok öğrenciyi etkiliyor ki okullarımız üzerinde olumsuz bir etki bırakıyor. Öğrenci notları düşmeye başlar ve öğrenciler okula gitmeyi tamamen bırakır. Ancak okullar, salonlarının içinde neler olduğuna dair veri toplayarak bu sorunu çözebilirler. Topluluk üyeleriyle, öğrencilere daha iyi davranışlar için ilham veren veya ihtiyaç duyduklarında yardım bulmaları için ilham veren ortaklıklar kurulabilir. Okullar, zorbalığa karşı birden fazla strateji benimseyerek, kendilerini trajik bir şeyle sonuçlanmadan önce zorbalıkla başa çıkabilecek şekilde konumlandırabilirler.